Health Rights.am

Իրովունք ունե՞ն բժիշկները ստեղծելու միավորումներ

Բարև Ձեզ,

Ես մասնագիտությամբ բժիշկ եմ և աշխատում եմ Երևանի հիվանդանոցներից մեկում:

Վերջերս մեզ մոտ տարաձայնություն առաջացավ կապված բուժաշխատողներից բաղկացած միավորում ստեղծելու շուրջ: Մեր գլխավոր բժիշկն ագելեց նման միավորում ստեղծել, առանց իր համաձայնության: Ես կուզենայի ճշտել, թե արդյոք սա մեր` բժիշկներիս, իրավունքների խախտում է թե՞ ոչ:

Թույլ տվեք չբացահայտել իմ անձի ինքնությունը` խուսափելով տհաճ հետևանքներից:

Կեղտոտված խմելու ջուրը որպես կանխարգելիչ իրավունքի խախտում

Բարև Ձեզ,

Ձեր կայքում տեղադրված «Մարդու իրավունքները բժշկական օգնություն և սպասարկում ստանալիս» գործնական ուղեցույցում կան տեղեկություններ պացիենտի կանխարգելման իրավունքի մասին: Սակայն ես կուզենայի իմանալ, թե արդյոք այդ իրավունքի խախտում չէր վերջերս տեղի ունեցած դեպքը, երբ բազմաթիվ մարդկանց մոտ խմելու ջրից առաջացել էին աղիքային վարակներ:

Ս.Վարդանյան
ք. Վանաձոր

Բժիշկներն ունե՞ն իրավունքներ

Ողջունում եմ Ձեզ,

Ես մասնագիտությամբ բժիշկ եմ և հաճախ լսում եմ միայն հիվանդների իրավունքների մասին: Իմ գործընկերները և ես յուրաքանչյուր օր հիշում ենք այդ մասին, սակայն կցանկանայի տեղեկանալ արդյոք մենք` բժիշկներս, ունե՞ նք իրավունքներ, թե մենք միայն պարտականություններ ունենք:

Վահան

Առողջության իրավունքը միջազգային փաստաթղթերում

Ինձ հետաքրքիր է, թե բացի Հայաստանի օրենսդրությունից կան այլ միջազգային փաստաթղթեր, որտեղ առողջության իրավունքը սահմանված է: Եվ դրանք որքանով են կիրառելի մեզ համար:

Հեղինե

Կարելի՞ է թմրամիջոց գործածողին անվանել թմրամոլ

Բարև Ձեզ,

Ես մասնագիտությամբ լրագրող եմ և որևէ նյութ գրելիս պետք է իրերն իրենց անուններով կոչեմ: Սակայն երբեմն մեզ` լրագրողներիս, մեղադրում են ճիշտը ներկայացնելու համար, այդ իսկ պատճառով կուզենայի իմանալ, թե արդյոք օրենսդրորեն որևէ խախտում կա՞, երբ արդեն հաշվառված թմրամոլին թերթում տպագրված հոդվածում կոչում ենք «թմրամոլ»:

Լուսինե

Ովքե՞ր են սուրոգատ մայրերը

Ողջույն,

Ես բազմիցս հեռուստատեսությամբ լսել եմ, որ Հայաստանում նույնպես կան սուրոգատ մայրեր: Ես կուզենայի իմանալ արդյոք վերարտադրողական այդ ճանապարհն օրինական է և ովքեր ու ի՞նչ պայմաններում կարող են լինել սուրոգատ մայրեր:

Անանուն

Բուժման համաձայնությունը կյանքին վտանգ սպառնացող դեպքերում

Բարև Ձեզ,

Ես արդեն մի քանի տարի է, ինչ աշխատում եմ բժշկության ոլորտում և գիտեմ, որ ծայրահեղ դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է մարդու կյանքը փրկել, բժկական միջամտությունը կարող է նաև առանց համաձայնության լինել, սակայն կուզենայի իմանալ օրեսդրորեն կարգավորվում է այս հարցը, թե ոչ:

Խնդրում եմ ասել, թե այլ կրոնական համոզմունք ունեցող անձին, ով հրաժարվում է համապատասխան բժշկական միջամտությունից, արդյոք բժիշկն իրավասու՞ է առանց վերջինիս համաձայնության բժշկական օգնություն ցուցաբել` միևնույն ժամանակ զերծ մնալով պատասխանատվությունից:

Ա. Սահակյան
Ք. Երևան

Բուժական մեթոդի գովազդ

Բարև Ձեզ,

Ես թերթում կարդացել էի հայտարարություն բուսաբուժության մեթոդներով մաշկային հիվանդությունների լիարժեք բուժման մասին, որն այլ մեթոդներով հնարավոր չէ բուժել: Մի քանի այցելություններից հետո ալերգիկ ռեակցիայի պատճառով առավել վատթարացավ վիճակս և ստիպված մեկնեցի այլ երկիր` այդ հետևանքներից վերականգնման և բուժման նպատակով:

Խնդրում եմ ինձ ասեք, այդպիսի իրավունք կամ թույլտվություն կա՞ տպագրելու նմանատիպ տեղեկություններ թերթերում, որ մարդիկ որպես տեղեկատվության հավաստի աղբյուր վստահեն և դիմեն: Ինչպես նաև այդպիսի բուսաբուժության մեթոդները թույլատրվում են թե՞ ոչ:

Կարինե
Ք. Երևան

Վճարում՝ հարգալից վերաբերմունք ստանալու համար

Բարև Ձեզ,

Մայրս 2-րդ կարգի հաշմանդամ է և տառապում է շաքարային դիաբետով:

Վերջերս նա հիվանդացել էր ծանր թոքաբորբով և բուժվում էր Երևանի հիավանդանոցներից մեկում, որի ընթացքում մենք ստիպված ենք եղել ամեն օր վճարել եւ բժշկին, եւ բուժքրոջը:

Առաջին երկու օրերին նկատեցինք, որ բուժանձնակազմը շատ անուշադիր վերաբերմունք է ցուցաբերում մեր, ու, ամենակարեւորը, մորս հանդեպ: Ի հակառակ մեզ, նույն բժիշկը եւ բուժքույրն «անչափ հոգատար էին» մորս պալատում պառկած մեկ այլ «ամեն օր մուծվող» հիվանդի նկատմամբ:

Այդ իսկ պատճառով ստիպված եղանք որոշակի գումար վճարել՝ բուժանձնակազմի «հարգանքը գնելու» համար:

Կարո՞ղ եք պատասխանել այն հարցին, թե բժիշկը նման վերաբերմունքի և հիվանդից գումար վերցնելու համար որևէ կերպ պատասխանատվություն չի՞ կրում:

Գայանե
ք. Երևան

Արդյոք ամենամյա արձակուրդ չտրամադրելը օրենքի խախտում չէ

Բարև Ձեզ,

Ես մասնագիտությամբ բժիշկ եմ և աշխատում եմ Հայաստանի մարզերից մեկում գտնվող պոլիկլինիկայում:

Խնդիրը նրանումն է, որ ես և իմ գործընկերն արդեն երկու տարի է ինչ չենք կարողանում արձակուրդ վերցնել: Բազմիցս փորձել ենք դիմել տնօրենին, սակայն որևէ դրական պատասխանի չենք արժանացել:

Քանի որ բժիշկները շատ ծանր և մարդու կյանքի համար պատասխանատու աշխատանք են կատարում, կարծում ենք, որ օրենքով մեզ պետք է հանգստի իրավունք տրվի:

Ինձ և իմ ընկերեներին հետաքրքիր է՝ արդյոք այս երևույթը բժիշկների իրավունքների խախտում չէ՞: Խնդրում ենք ուղղություն ցույց տալ և ասել, ո՞ր օրենքներով են կարգավորվում այսպիսի խնդիրները:

Ս. Վ

Ո՞վ է համարվում զինծառայողի ընտանիքի անդամ

Խնդրում եմ ասեք, թե ով է համարվում զինծառայողի ընտանիքի անդամ: Կա որևէ սահմանափակում կամ նոր օրենք դրա վերաբերյալ: Խնդրում եմ պատասխանել հնարավորինս շուտ:

Անչափ շնորհակալ եմ:

Աննա

Ի՞նչ անել, եթե հիվանդն ի վիճակի չէ վճարել համավճարը

Բարև Ձեզ,

Ես Նարինեն եմ, իմ հարազատներից մեկն այժմ Երևան քաղաքի հիվանդանոցներից մեկում բուժվում է և նրան ասել են, որ վիրահատության անհրաժեշտություն կա:

Եթե կարելի է, ես չեմ ուզում հրապարակել հիվանդության հետ կապված մանրամասները, սակայն մի հարց է առաջացել, որի լուծման համար էլ դիմում եմ Ձեզ:

Իմ հարազատին բժիշկը տեղեկացրել է, որ այդ բժշկական ծառայության դիմաց պետք է կատարվի ինչ-որ նոր համակարգով համավճարի սկզբունքով վճարում, որը կազմում է 420 հզ դրամ: Քանի որ վերջերս նրանց ընտանիքի ֆինանսական դրությունը վատթարացել է, նրանք ի վիճակի չեն մուծել այդ գումարը, իսկ հիվանդանոցում տեղեկացրել են, որ դա պարտադիր է, այլապես օգնություն չեն ցուցաբերի:

Խնդրում եմ պատասխանել` կա՞ արդյոք որևէ այլընտրանք, քանի որ մենք ուզում էինք տեղափոխել մեկ այլ հիվանդանոց, սակայն վիրահատության արժեքը նույնն էր:

Նախապես շնորհակալություն, սպասում եմ Ձեր պատասխանին որքան հնարավոր է շուտ:

Օնօթեւան հիվանդին դուրս գրելու կարգը

Բարև Ձեզ,

Ես մասնագիտությամբ հոգեբույժ եմ և ինձ մոտ առաջացել է մի խնդիր, որի լուծման համար ձեր օգնությանն եմ դիմում:

Իմ հիվանդներից մեկն արդեն կազդուրվել է և ենթակա է դուրս գրման, սակայն խնդիրը նրանումն է, որ նա չունի ապրելու վայր և անձը հաստատող եւ ոչ մի փաստաթուղթ:

Ինձ խորհուրդ տվեցին դիմել սոցապ նախարարություն, բայց այնտեղ ինձ մերժեցին` պատճառաբանելով, թե հոգեբուժարանից ոչ ոքի չեն ընդունում և օթևան չեն տրամադրում:

Խնդրում եմ պատասխանեք, արդյոք չկա՞ այս հարցերը կարգավորող որևէ օրենք կամ արդյոք չե՞ն կարող հիվանդին օթևան տրամադրել, փաստաթուղթ տալ, կամ, վերջապես ինչպե՞ս պետք է ես վարվեմ այս պացիենտի հետ:

Կ.Ս.

Զորակոչիկը կարիք ունի ուղեգրման «Էրեբունի» ԲԿ

Բարև Ձեզ,

Անունս Դավիթ է, 25 տարեկան զինակոչիկ եմ:

2008թ.-ից ի վեր ես տառապում եմ «համակարգային վասկուլիտ» հիվանդությամբ, որը, ցավոք, մեր օրերում դեռ անբուժելի է (բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերն առկա են): Ես ծանոթ եմ ՀՀ ՊՆ 26.02.2010 N 175 հրամանին, համաձայն որի համակարգային վասկուլիտ հիվանդության առկայության պարագայում (շարակցական հյուսվածքների համակարգային հիվանդություններից մեկն է) զինակոչիկը պիտանի չէ ժամկետային զինծառայության և հանվում է հաշվառումից (հոդված 32 «ա»):

Իմ հաշվառման տարածքի Զինկոմիսարիատը (դեռևս չեմ ցանկանում նշել այն) «համակարգային վասկուլիտ» ախտորոշման համապատախան ակտով ինձ ուղեգրել է «Արմենիա» բժշկական կենտրոն հետազոտման, որտեղ, սակայն, չկա մասնագիտացված համապատասխան բաժանմունք համակարգային վասկուլիտ ախտորոշման հետազոտման համար, ուստի ես այդ բուժհաստատությունում ստացա պատասխան, որ Զինկոմիսարիատն ինձ սխալ հաստատություն է ուղեգրել:

Վերջինիս մասին ես, իհարկե, անհապաղ տեղեկացրել եմ Զիկոմիսարիատին ու ստացել պատասխան, որ իրենք կճշտեն, թե ինչ համապատասխան բուժհաստատություն ինձ կարող են ուղեգրել: Բազմիցս զանգահարել եմ նրանց իմանալու, թե ինչ է ճշտվել և թե որտեղ ես պիտի անցնեմ հետազոտում այն ակտով, որը հենց իրենց կողմից է գրված ու բացված, ու մինչ օրս էլ բաց է, թեպետ ակտի բացումից ու ինձ ուղեգրումից անցել է արդեն 3 շաբաթ:

Ես ունեմ նաև մեկ այլ ուղեգիր՝ «խրոնիկական պիելոնեֆրիտ» ախտորոշմամբ, որի հետազոտումն անցել եմ նույն «Արմենիա» բժշկական կենտրոնի նեֆրալոգիայի բաժանմունքում: Առկա է հետազոտման համապատասխան ակտը, որտեղ ախտորոշումը հաստատված է ու նաև ամրագրված է, որ քանի որ ինձ…

Հոգեկան հիվանդի հոսպիտալացումը

Մենք ապրում ենք հոգեկան հիվանդի հետ մի տանիքի տակ: Նա ամբողջ օրը հայհոյում, գոռգռում և ագրեսիվ է իրեն պահում: Կանչել ենք շտապ. օգնություն և միլիցիայություն ենք դիմել: Նրանք ոչինչ չեն արել` պատճառաբանելով որ իրավունք չունեն, առանց իր սեփական ստորագրության տանել բուժման: Եթե նա իրեն հիվանդ չի համարում, ինչպես իրեն կարող ենք տանել բուժելու: Մանրամասն խնդրում եմ գրել…

Աիդա