Health Rights.am

ՀՀ օրենքը «Ժամանակավոր անաշխատունակության դեպքերից պարտ սոց. ապահովագրության մասին»

Սույն օրենքը կարգավորում է ժամանակավոր անաշխատունակության դեպքերից պարտադիր սոցիալական ապահովագրության իրականացմանն առնչվող հարաբերությունները:

1. Սույն օրենքը կարգավորում է ժամանակավոր անաշխատունակության դեպքերից պարտադիր սոցիալական ապահովագրության իրականացմանն առնչվող հարաբերությունները, սահմանում է՝

1) ժամանակավոր անաշխատունակության դեպքերից պարտադիր սոցիալական ապահովագրության հասկացությունը եւ իրավական երաշխիքները.

2) ժամանակավոր անաշխատունակության դեպքերից պարտադիր սոցիալական ապահովագրության շրջանակներում ապահովագրական հատուցման (այսուհետ` ապահովագրական նպաստներ) իրավունք ձեռք բերելու պայմանները.

3) ապահովագրական նպաստների տեսակները, դրանց հաշվարկման, նշանակման եւ վճարման պայմանները:

2. Սույն օրենքը չի կարգավորում արտադրությունում դժբախտ դեպքերի կամ մասնագիտական հիվանդությունների հետեւանքով ժամանակավոր անաշխատունակության դեպքերից պարտադիր սոցիալական ապահովագրությանն առնչվող հարաբերությունները:

3. Սույն օրենքի դրույթները չեն տարածվում զինծառայողների վրա:

Ժամանակավոր անաշխատունակության դեպքերից պարտադիր սոցիալական ապահովագրության հարաբերությունները կարգավորվում են Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությամբ, Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով, սույն օրենքով, «Պարտադիր uոցիալական ապահովության վճարների մաuին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով, այլ օրենքներով եւ այլ իրավական ակտերով:

Եթե Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով սահմանվում են այլ նորմեր, քան նախատեսված են սույն օրենքով, ապա կիրառվում են միջազգային պայմանագրերի նորմերը:

(2-րդ հոդվածը փոփ., լրաց. 24.10.2007 ՀՕ-244)

Ժամանակավոր անաշխատունակության դեպքերից պարտադիր սոցիալական ապահովագրությունը բնակչության սոցիալական պաշտպանության համակարգի բաղկացուցիչ մասը կազմող պետական ծրագիր է, որը ժամանակավոր անաշխատունակության դեպքերից պարտադիր սոցիալական ապահովագրության ենթակա անձանց, սույն օրենքով սահմանված դեպքերում եւ կարգով, ապահովում է ապահովագրական նպաստներով:

(3-րդ հոդվածը փոփ., լրաց. 24.10.2007 ՀՕ-244)

1. Uույն oրենքով uահմանված ապահովագրական նպաuտները վճարվում են Հայաuտանի Հանրապետության պետական բյուջեի միջոցների հաշվին` սույն օրենքի 26-րդ հոդվածով սահմանված կարգով:

2. Եթե գործատուն oրենքով uահմանված կարգով ազատված է պարտադիր uոցիալական ապահովության վճարներ կատարելու պարտավորությունից, ապա uույն oրենքի 7-րդ հոդվածով uահմանված ապահովագրական նպաuտները վճարվում են գործատուի միջոցների հաշվին:

(4-րդ հոդվածը փոփ., լրաց. 24.10.2007 ՀՕ-244)

Ժամանակավոր անաշխատունակության դեպքերից պարտադիր սոցիալական ապահովագրության ենթակա են`

1) գործատուների հետ աշխատանքային հարաբերությունների մեջ գտնվող ֆիզիկական անձինք (այսուհետ` վարձու աշխատողներ).

2) անհատ ձեռնարկատերերը, նոտարները (այսուհետ` ինքնուրույնաբար իրենց աշխատանքով ապահոված անձինք):

Անձն ապահովագրական նպաստի իրավունք ունի սույն օրենքով սահմանված պայմանների բավարարման եւ պարտադիր սոցիալական ապահովության վճարներ, իսկ մինչեւ 2008 թվականի հունվարի 1-ը` պարտադիր uոցիալական ապահովագրության վճարներ (այսուհետ` uոցիալական վճար) կատարած լինելու դեպքում:

Սույն օրենքով սահմանված ապահովագրական նպաստները տրվում են, եթե դրանց ստանալու իրավունքն առաջացել է աշխատանքի ժամանակաշրջանում (ներառյալ` փորձաշրջանը):

(5-րդ հոդվածը փոփ., լրաց. 24.10.2007 ՀՕ-244)

Oտարերկրյա քաղաքացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը uույն oրենքով uահմանված ապահովագրական նպաuտի իրավունք ունի Հայաuտանի Հանրապետության քաղաքացուն հավաuար` այդ անձի կողմից uոցիալական վճարներ կատարելու պարտավորություն uտանձնելու մաuին սոցիալական ապահովության ոլորտում Հայաuտանի Հանրապետության կառավարության լիազորած պետական կառավարման մարմին (այuուհետ` լիազոր մարմին) դիմում ներկայացնելու եւ oրենքով uահմանված կարգով uոցիալական վճարներ կատարած լինելու դեպքում:

(6-րդ հոդվածը փոփ., լրաց. 24.10.2007 ՀՕ-244)